Αν ήμουν σύμβουλος αθλητικού μάρκετινγκ του ΠΑΣΟΚ

Πολλά κόμματα μιλούν για τον αθλητισμό. Λίγα όμως έχουν καταφέρει να τον μετατρέψουν σε πραγματικό κοινωνικό εργαλείο. Αν αναλάμβανα σήμερα τον ρόλο του συμβούλου αθλητικού μάρκετινγκ του ΠΑΣΟΚ, δεν θα προσπαθούσα να ανταγωνιστώ τη Νέα Δημοκρατία στα μεγάλα έργα ούτε να μπω στη συζήτηση των επαγγελματικών πρωταθλημάτων.

Θα ξεκινούσα από κάτι πιο απλό:

Τη γειτονιά.

Το ΠΑΣΟΚ έχει ένα φυσικό πλεονέκτημα

Η ιστορική ταυτότητα του ΠΑΣΟΚ συνδέεται με την κοινωνική πολιτική, την περιφέρεια και την τοπική αυτοδιοίκηση.

Αυτό σημαίνει ότι διαθέτει ένα πεδίο όπου μπορεί να αποκτήσει αυθεντική παρουσία στον αθλητισμό:

Δημοτικά γήπεδα
Τοπικοί σύλλογοι
Σχολικός αθλητισμός
Μαζική άθληση
Κοινωνικός αθλητισμός

Εκεί βρίσκεται το πραγματικό του κοινό.

Το σύνθημα που θα επέλεγα

Αν σχεδίαζα την καμπάνια, θα χρησιμοποιούσα ένα σύνθημα:

«Καμία γειτονιά χωρίς αθλητισμό»

Είναι απλό.

Είναι κατανοητό.

Και αγγίζει εκατοντάδες χιλιάδες οικογένειες.

Η μεγάλη χαμένη μάχη

Η Ελλάδα βρίσκεται στις πρώτες θέσεις της Ευρώπης σε παιδική παχυσαρκία.

Ταυτόχρονα, πολλά παιδιά εγκαταλείπουν τον αθλητισμό λόγω κόστους.

Αυτό είναι ένα κοινωνικό πρόβλημα.

Όχι μόνο αθλητικό.

Το ΠΑΣΟΚ θα μπορούσε να γίνει η πολιτική δύναμη που θα συνδέσει:

Υγεία
Παιδεία
Άθληση
Τοπική ανάπτυξη

Σε ένα ενιαίο σχέδιο.

Οι γυναίκες και ο αθλητισμός

Ένα δεύτερο πεδίο όπου θα επένδυα πολιτικά είναι ο γυναικείος αθλητισμός.

Παρά τη σημαντική πρόοδο των τελευταίων ετών, εξακολουθούν να υπάρχουν ανισότητες:

Χρηματοδοτήσεις
Προβολή
Επαγγελματικές ευκαιρίες

Το ΠΑΣΟΚ θα μπορούσε να διεκδικήσει πρωταγωνιστικό ρόλο σε αυτό το θέμα.

Οι άνθρωποι που δεν φαίνονται

Ο αθλητισμός δεν είναι μόνο οι πρωταθλητές.

Είναι:

Ο προπονητής του χωριού.
Ο εθελοντής παράγοντας.
Ο γονιός που μεταφέρει καθημερινά το παιδί του στην προπόνηση.
Ο τοπικός σύλλογος που επιβιώνει με ελάχιστους πόρους.

Αυτοί είναι οι πραγματικοί πρωταγωνιστές.

Και αυτοί θα έπρεπε να βρίσκονται στο επίκεντρο της επικοινωνίας.

Τι θα έκανα ως σύμβουλος

Θα δημιουργούσα μια πανελλαδική πρωτοβουλία:

«Οι Ήρωες της Γειτονιάς»

Κάθε εβδομάδα θα αναδεικνύονταν:

Τοπικοί αθλητικοί σύλλογοι
Εθελοντές
Νέοι αθλητές
Κοινωνικές δράσεις μέσω αθλητισμού

Όχι πολιτικοί.

Όχι κομματικά στελέχη.

Οι ίδιοι οι πολίτες.

Το αθλητικό brand που λείπει

Αν η Νέα Δημοκρατία μπορεί να μιλήσει για υποδομές και ανάπτυξη, το ΠΑΣΟΚ μπορεί να μιλήσει για συμμετοχή.

Για έναν αθλητισμό που δεν ξεκινά από τα στάδια.

Ξεκινά από τις γειτονιές.

Από τα σχολεία.

Από τις τοπικές κοινωνίες.

Συμπέρασμα

Αν ήμουν σύμβουλος αθλητικού μάρκετινγκ του ΠΑΣΟΚ, θα έδινα λιγότερη σημασία στις κορδέλες των εγκαινίων και περισσότερη σημασία στο παιδί που ψάχνει ένα ασφαλές γήπεδο για να αθληθεί.

Γιατί η μεγαλύτερη αθλητική νίκη δεν είναι ένα μετάλλιο.

Είναι να μπορεί κάθε πολίτης, ανεξάρτητα από εισόδημα ή τόπο κατοικίας, να έχει πρόσβαση στον αθλητισμό.