Rethinking Youth Sports – Επανεξετάζοντας τον Παιδικό Αθλητισμό
Γιατί ήρθε η ώρα να αλλάξουμε τον τρόπο που μεγαλώνουμε τους μικρούς αθλητές
Μια σύγχρονη επιστημονική προσέγγιση στον παιδικό αθλητισμό για γονείς, προπονητές, εκπαιδευτικούς και αθλητικούς συλλόγους
Εισαγωγή
Ο παιδικός αθλητισμός αποτελεί μία από τις σημαντικότερες εμπειρίες στη ζωή ενός παιδιού. Δεν είναι απλώς ένας χώρος άσκησης ή εκμάθησης τεχνικών δεξιοτήτων. Είναι ένα περιβάλλον όπου τα παιδιά μαθαίνουν να συνεργάζονται, να διαχειρίζονται την επιτυχία και την αποτυχία, να αναπτύσσουν αυτοπεποίθηση, να αποκτούν υγιείς συνήθειες και να διαμορφώνουν στοιχεία της προσωπικότητάς τους.
Ωστόσο, τα τελευταία χρόνια παρατηρείται μια σημαντική αντίφαση.
Ενώ η επιστημονική γνώση γύρω από την ανάπτυξη των παιδιών έχει εξελιχθεί εντυπωσιακά, πολλές από τις πρακτικές που εφαρμόζονται στις αθλητικές ακαδημίες παραμένουν ίδιες εδώ και δεκαετίες. Η πίεση για νίκες, η πρώιμη εξειδίκευση, η υπερβολική έμφαση στα αποτελέσματα και η συνεχής σύγκριση μεταξύ των παιδιών συχνά επισκιάζουν τον πραγματικό σκοπό του παιδικού αθλητισμού.
Το ερώτημα λοιπόν είναι απλό αλλά ουσιαστικό:
Μήπως ήρθε η ώρα να επανεξετάσουμε τον τρόπο με τον οποίο αντιλαμβανόμαστε τον παιδικό αθλητισμό;
Αυτό ακριβώς εκφράζει η φιλοσοφία του «Rethinking Youth Sports – Επανεξετάζοντας τον Παιδικό Αθλητισμό».
Τι σημαίνει πραγματικά «Rethinking Youth Sports»;
Η έννοια δεν αφορά την απόρριψη όσων γνωρίζουμε μέχρι σήμερα.
Αφορά την προσαρμογή της προπονητικής φιλοσοφίας στις σύγχρονες επιστημονικές γνώσεις.
Σημαίνει ότι ο αθλητισμός πρέπει να σχεδιάζεται γύρω από τις ανάγκες του παιδιού και όχι γύρω από τις απαιτήσεις των ενηλίκων.
Σημαίνει ότι η ανάπτυξη προηγείται της απόδοσης.
Σημαίνει ότι το παιχνίδι προηγείται της νίκης.
Σημαίνει ότι ο χαρακτήρας προηγείται του μεταλλίου.
Γιατί χρειάζεται αλλαγή;
Σε πολλές χώρες ο παιδικός αθλητισμός αλλάζει ριζικά.
Η διεθνής επιστημονική κοινότητα συμφωνεί ότι ο βασικός στόχος μέχρι την πρώιμη εφηβεία δεν είναι η δημιουργία πρωταθλητών αλλά η δημιουργία παιδιών που αγαπούν τη φυσική δραστηριότητα, αποκτούν κινητική επάρκεια και διατηρούν τη σχέση τους με την άσκηση σε όλη τους τη ζωή.
Αντίθετα, όταν ο μοναδικός στόχος είναι οι διακρίσεις σε πολύ μικρή ηλικία, αυξάνεται ο κίνδυνος:
εγκατάλειψης του αθλητισμού,
υπερκόπωσης,
τραυματισμών υπέρχρησης,
ψυχολογικής πίεσης,
απώλειας της χαράς του παιχνιδιού.
Τα μεγαλύτερα λάθη του σύγχρονου παιδικού αθλητισμού
1. Η πρώιμη εξειδίκευση
Πολλά παιδιά καλούνται να επιλέξουν ένα μόνο άθλημα από την ηλικία των 6 ή 7 ετών.
Η έρευνα δείχνει ότι για τα περισσότερα παιδιά η συμμετοχή σε περισσότερα αθλήματα συμβάλλει στην καλύτερη κινητική ανάπτυξη, στη δημιουργία ευρύτερων δεξιοτήτων και στη μεγαλύτερη πιθανότητα μακροχρόνιας συμμετοχής στον αθλητισμό.
2. Η εμμονή με τη νίκη
Όταν η νίκη γίνεται αυτοσκοπός, η μάθηση περνά σε δεύτερη μοίρα.
Το αποτέλεσμα είναι παιδιά που φοβούνται να κάνουν λάθη, αποφεύγουν να δοκιμάσουν νέες δεξιότητες και συνδέουν την προσωπική τους αξία με το αποτέλεσμα ενός αγώνα.
3. Η πίεση από τους ενήλικες
Οι γονείς, οι προπονητές και πολλές φορές οι ίδιοι οι σύλλογοι μεταφέρουν στα παιδιά προσδοκίες που δεν αντιστοιχούν στην ηλικία τους.
Ο παιδικός αθλητισμός πρέπει να αποτελεί χώρο ανάπτυξης και όχι πηγή άγχους.
4. Η παραμέληση της συνολικής ανάπτυξης
Ένας μικρός αθλητής δεν χρειάζεται μόνο τεχνική.
Χρειάζεται να αναπτύξει:
ισορροπία,
συντονισμό,
ταχύτητα,
δημιουργικότητα,
αυτορρύθμιση,
συνεργασία,
αυτοπεποίθηση.
Αυτές οι δεξιότητες αποτελούν τη βάση τόσο για τον αθλητισμό όσο και για τη ζωή.
Τι μας διδάσκει η σύγχρονη επιστήμη;
Η διεθνής βιβλιογραφία συγκλίνει σε ορισμένες βασικές αρχές:
Το παιχνίδι αποτελεί βασικό εργαλείο μάθησης.
Η ποικιλία αθλητικών εμπειριών είναι πολύτιμη.
Η ανάπτυξη κινητικών δεξιοτήτων προηγείται της εξειδίκευσης.
Η εσωτερική παρακίνηση είναι σημαντικότερη από τις εξωτερικές ανταμοιβές.
Η ψυχολογική ασφάλεια αποτελεί προϋπόθεση για μάθηση.
Ο προπονητής λειτουργεί ως παιδαγωγός και όχι μόνο ως τεχνικός.
Ο νέος ρόλος του προπονητή
Ο σύγχρονος προπονητής δεν αξιολογείται μόνο από τις νίκες της ομάδας του.
Αξιολογείται από το πόσα παιδιά συνεχίζουν να αγαπούν τον αθλητισμό, πόσα εξελίσσονται ως άνθρωποι και πόσο θετικό περιβάλλον δημιουργεί.
Η προπόνηση δεν είναι απλή μεταφορά γνώσεων.
Είναι διαδικασία εκπαίδευσης, καθοδήγησης και έμπνευσης.
Η επαγγελματική διαχείριση ενός αθλητικού brand δεν είναι πολυτέλεια, είναι αναγκαιότητα. Αποκτήστε το E-book και κάντε το επόμενο βήμα.
Θέλετε περισσότερα tips για το Sports Marketing; Εγγραφείτε στο εβδομαδιαίο Newsletter του Sports Marketing Greece για να λαμβάνετε πρώτοι τους οδηγούς μας!
Ο νέος ρόλος των γονέων
Οι γονείς αποτελούν τον σημαντικότερο υποστηρικτή του παιδιού.
Ο στόχος τους δεν είναι να γίνουν δεύτεροι προπονητές.
Είναι να προσφέρουν:
ασφάλεια,
ενθάρρυνση,
εμπιστοσύνη,
υπομονή,
αγάπη ανεξάρτητα από το αποτέλεσμα.
Τα παιδιά δεν θυμούνται πάντα το σκορ.
Θυμούνται όμως πώς ένιωθαν όταν οι σημαντικοί άνθρωποι της ζωής τους ήταν δίπλα τους.
Ο νέος ρόλος των αθλητικών συλλόγων
Οι σύγχρονοι σύλλογοι καλούνται να επενδύσουν:
στην εκπαίδευση των προπονητών,
στη συνεργασία με γονείς,
στη δημιουργία ασφαλούς περιβάλλοντος,
στην πρόληψη τραυματισμών,
στην ανάπτυξη όλων των παιδιών και όχι μόνο των πιο ταλαντούχων.
Η επιτυχία ενός συλλόγου δεν μετριέται μόνο με κύπελλα.
Μετριέται και με τον αριθμό των παιδιών που παραμένουν ενεργά στον αθλητισμό.
Γιατί δημιουργήθηκε αυτή η σειρά άρθρων;
Η σειρά «Rethinking Youth Sports – Επανεξετάζοντας τον Παιδικό Αθλητισμό» δημιουργήθηκε για να αποτελέσει μια αξιόπιστη πηγή γνώσης για όλους όσοι εμπλέκονται στον παιδικό αθλητισμό.
Αποτελείται από 50 αναλυτικά άρθρα, οργανωμένα σε δέκα θεματικές ενότητες που καλύπτουν:
τις βάσεις του παιδικού αθλητισμού,
τον πολυαθλητισμό και την πρώιμη εξειδίκευση,
την ανάπτυξη κινητικών δεξιοτήτων,
την προπόνηση παιδιών,
την αθλητική ψυχολογία,
τον ρόλο των γονέων,
τον ρόλο του προπονητή,
την πρόληψη τραυματισμών,
τις διεθνείς καλές πρακτικές,
προτάσεις για το μέλλον του ελληνικού παιδικού αθλητισμού.
Στόχος δεν είναι να δοθούν εύκολες απαντήσεις, αλλά να δημιουργηθεί ένας ουσιαστικός διάλογος βασισμένος στην επιστήμη και στην εμπειρία.
Το όραμα
Φανταστείτε έναν παιδικό αθλητισμό όπου:
κάθε παιδί αισθάνεται ότι ανήκει,
η πρόοδος έχει μεγαλύτερη αξία από τη νίκη,
οι προπονητές εκπαιδεύουν ανθρώπους και όχι μόνο αθλητές,
οι γονείς ενθαρρύνουν αντί να πιέζουν,
οι σύλλογοι συνεργάζονται για τη μακροπρόθεσμη ανάπτυξη των παιδιών,
ο αθλητισμός γίνεται μια εμπειρία που συνοδεύει τον άνθρωπο σε όλη του τη ζωή.
Αυτός δεν είναι ένας ουτοπικός στόχος.
Είναι η κατεύθυνση προς την οποία κινούνται τα πιο σύγχρονα συστήματα παιδικού αθλητισμού παγκοσμίως.
Συμπέρασμα
Ο παιδικός αθλητισμός δεν πρέπει να κρίνεται από τον αριθμό των τροπαίων που κατακτούν οι ομάδες των μικρών ηλικιών.
Πρέπει να κρίνεται από τον αριθμό των παιδιών που μεγαλώνουν υγιή, δραστήρια, με αυτοπεποίθηση και με αγάπη για τη φυσική δραστηριότητα.
Η πραγματική επιτυχία δεν είναι να δημιουργήσουμε περισσότερους πρωταθλητές στα δώδεκα τους χρόνια.
Η πραγματική επιτυχία είναι να δημιουργήσουμε περισσότερους ανθρώπους που θα συνεχίσουν να αγαπούν τον αθλητισμό στα είκοσι, στα σαράντα και στα εβδομήντα τους.
Αυτό είναι το νόημα του «Rethinking Youth Sports – Επανεξετάζοντας τον Παιδικό Αθλητισμό».
Γιατί όταν βάζουμε το παιδί στο επίκεντρο, δεν χτίζουμε μόνο καλύτερους αθλητές.
Χτίζουμε καλύτερους ανθρώπους.
0 Σχόλια