Αν ήμουν σύμβουλος αθλητικού μάρκετινγκ του ΣΥΡΙΖΑ

Αν ήμουν σύμβουλος αθλητικού μάρκετινγκ του ΣΥΡΙΖΑ

Ο αθλητισμός είναι ίσως το μεγαλύτερο κοινωνικό κίνημα που δεν έχει αξιοποιήσει ποτέ πλήρως η ελληνική πολιτική. Ειδικά για τον ΣΥΡΙΖΑ, ο οποίος παραδοσιακά επιδιώκει να εκφράσει κοινωνικές ομάδες, νέους ανθρώπους και πολίτες που ζητούν περισσότερες ευκαιρίες, ο αθλητισμός θα μπορούσε να αποτελέσει ένα ισχυρό πολιτικό εργαλείο.

Αν αναλάμβανα σήμερα τη θέση του συμβούλου αθλητικού μάρκετινγκ του ΣΥΡΙΖΑ, δεν θα ξεκινούσα από τις επαγγελματικές ομάδες.

Θα ξεκινούσα από τον άνθρωπο.

Ο αθλητισμός ως κοινωνικό δικαίωμα

Το πρώτο μήνυμα που θα επιχειρούσα να περάσω είναι απλό:

«Κανένα παιδί εκτός αθλητισμού»

Σήμερα πολλές οικογένειες δυσκολεύονται να πληρώσουν:

• συνδρομές,
• εξοπλισμό,
• μετακινήσεις,
• συμμετοχές σε αγώνες.

Ο αθλητισμός δεν μπορεί να αποτελεί προνόμιο μόνο όσων έχουν οικονομική δυνατότητα.

Εκεί θα στηριζόταν ολόκληρη η στρατηγική.

Οι νέοι δεν θέλουν συνθήματα

Ένα από τα μεγαλύτερα προβλήματα όλων των κομμάτων είναι ότι συχνά μιλούν στους νέους με τρόπο που θυμίζει προηγούμενες δεκαετίες.

Οι νέοι σήμερα ενδιαφέρονται για:

• running,
• fitness,
• ποδηλασία,
• πεζοπορία,
• αναρρίχηση,
• θαλάσσια σπορ,
• ψυχική υγεία.

Η πολιτική πρέπει να ακολουθήσει αυτή τη νέα πραγματικότητα.

Η γειτονιά ως αθλητικό κέντρο

Αν ήμουν σύμβουλος, θα πρότεινα ένα μεγάλο πρόγραμμα:

«Ζωντανές Γειτονιές»

Με στόχο:

• ανοιχτά γήπεδα,
• δωρεάν αθλητικές δράσεις,
• δημοτικούς προπονητές,
• συμμετοχή τοπικών συλλόγων.

Ο στόχος δεν θα ήταν η προβολή του κόμματος.

Θα ήταν η δημιουργία πραγματικής κοινωνικής παρουσίας.

Ο αθλητισμός και η ισότητα

Εδώ βρίσκεται ίσως το μεγαλύτερο συγκριτικό πλεονέκτημα του ΣΥΡΙΖΑ.

Θα μπορούσε να αναπτύξει πολιτικές για:

• γυναικείο αθλητισμό,
• αθλητισμό ΑμεΑ,
• παιδιά μεταναστών,
• ευάλωτες κοινωνικές ομάδες.

Όχι ως επικοινωνιακή καμπάνια.

Αλλά ως βασικό στοιχείο της αθλητικής πολιτικής.

Τι θα έκανα ως σύμβουλος

Θα λανσάριζα μια πανελλαδική πρωτοβουλία:

«Η Ελλάδα Αθλείται»

Με χιλιάδες πολίτες να συμμετέχουν σε:

• αγώνες δρόμου,
• ποδηλατικές διαδρομές,
• πεζοπορίες,
• σχολικά τουρνουά,
• τοπικές αθλητικές γιορτές.

Η εικόνα που θα ήθελα να δημιουργηθεί είναι μία:

Όχι πολιτικοί στις εξέδρες.

Πολίτες μέσα στον αθλητισμό.

Το λάθος που δεν πρέπει να γίνει

Ο ΣΥΡΙΖΑ δεν πρέπει να προσπαθήσει να ανταγωνιστεί άλλα κόμματα στα μεγάλα στάδια ή στα ακριβά έργα.

Θα χάσει το συγκριτικό του πλεονέκτημα.

Η δύναμή του θα μπορούσε να βρίσκεται:

• στη συμμετοχή,
• στην πρόσβαση,
• στην κοινωνική συνοχή,
• στην ισότητα ευκαιριών.

Συμπέρασμα

Αν ήμουν σύμβουλος αθλητικού μάρκετινγκ του ΣΥΡΙΖΑ, θα προσπαθούσα να μετατρέψω τον αθλητισμό από θέμα πρωταθλητισμού σε θέμα καθημερινής ζωής.

Γιατί ο πιο σημαντικός αγώνας δεν είναι αυτός που γίνεται σε ένα στάδιο.

Είναι αυτός που δίνει κάθε παιδί για να βρει μια θέση σε μια ομάδα, ένα γήπεδο να παίξει και μια ευκαιρία να ονειρευτεί.