Η παιδική παχυσαρκία δεν είναι απλώς ένα ιατρικό ζήτημα.
Είναι κοινωνικό πρόβλημα. Είναι εκπαιδευτικό πρόβλημα. Είναι προειδοποίηση για το μέλλον.
Και η Ελλάδα, δυστυχώς, δεν βρίσκεται απλώς “στον μέσο όρο”. Βρίσκεται στις πρώτες θέσεις της Ευρώπης.
Ένα πρόβλημα που δεν κρύβεται πια
Τα παιδιά σήμερα:
-
κινούνται λιγότερο από κάθε άλλη γενιά
-
περνούν ώρες μπροστά σε οθόνες
-
αντικαθιστούν το παιχνίδι με καθιστική ζωή
Το αποτέλεσμα είναι ορατό:
αυξημένο βάρος, χαμηλή φυσική κατάσταση, προβλήματα αυτοεκτίμησης, πρώιμα καρδιομεταβολικά νοσήματα.
Και όμως, συνεχίζουμε να συζητάμε το θέμα χωρίς να αγγίζουμε την αιτία.
Το σχολείο στο επίκεντρο της λύσης
Αν υπάρχει ένας χώρος όπου μπορεί να δοθεί μαζική, ουσιαστική απάντηση, αυτός είναι το σχολείο.
Όχι αποσπασματικά.
Όχι με μία ώρα γυμναστικής την εβδομάδα.
Αλλά με δομημένο, καθημερινό, οργανωμένο αθλητισμό.
Εδώ ακριβώς μπαίνουν τα αθλητικά σχολεία.
Γιατί τα αθλητικά σχολεία μπορούν να λειτουργήσουν ως ανάχωμα
Τα αθλητικά σχολεία δεν αντιμετωπίζουν την άσκηση ως “διάλειμμα”.
Τη βλέπουν ως μέρος της παιδείας.
Προσφέρουν:
-
καθημερινή φυσική δραστηριότητα
-
σωστή καθοδήγηση από ειδικούς
-
καλλιέργεια διατροφικής συνείδησης
-
πειθαρχία και σταθερό πρόγραμμα
Η πρόληψη της παχυσαρκίας δεν γίνεται με φυλλάδια.
Γίνεται με συνήθεια.
Παιδική παχυσαρκία και ψυχολογία
Πίσω από τα κιλά, συχνά κρύβεται κάτι βαθύτερο:
-
άγχος
-
κοινωνική απομόνωση
-
χαμηλή αυτοπεποίθηση
Ο αθλητισμός στα αθλητικά σχολεία λειτουργεί θεραπευτικά:
δημιουργεί ομάδα, στόχο, αίσθηση επιτυχίας.
Ένα παιδί που κινείται, είναι ένα παιδί που πιστεύει στον εαυτό του.
Το κόστος της αδράνειας
Η παιδική παχυσαρκία σήμερα σημαίνει:
-
ενήλικες με χρόνια νοσήματα αύριο
-
αυξημένο κόστος για το σύστημα υγείας
-
μειωμένη ποιότητα ζωής
Η μη επένδυση στα αθλητικά σχολεία δεν είναι εξοικονόμηση.
Είναι μελλοντικός λογαριασμός.
Από την πρόληψη στην κουλτούρα
Τα αθλητικά σχολεία μπορούν να αλλάξουν κάτι βαθύτερο:
την κουλτούρα της ακινησίας.
Να κάνουν την κίνηση φυσικό κομμάτι της καθημερινότητας.
Να μάθουν στα παιδιά ότι το σώμα δεν είναι βάρος — είναι εργαλείο ζωής.
Το ερώτημα είναι ξεκάθαρο
Θέλουμε να συνεχίσουμε να μετράμε ποσοστά παχυσαρκίας;
Ή θέλουμε να χτίσουμε ένα σύστημα που δεν τα παράγει;
Αν η απάντηση είναι το δεύτερο, τότε τα αθλητικά σχολεία δεν είναι επιλογή.
Είναι αναγκαιότητα.