Το Μέλλον του Σχολικού Αθλητισμού στην Ελλάδα
Οράματα και Ρεαλιστικές Προτάσεις
Αφού μιλήσαμε για ιστορία, προβλήματα, ανισότητες, υγεία, οικονομία και παραδείγματα από το εξωτερικό, το ερώτημα πλέον δεν είναι αν χρειάζονται τα αθλητικά σχολεία.
Το ερώτημα είναι: πώς τα χτίζουμε σωστά.
Γιατί το μέλλον του σχολικού αθλητισμού δεν μπορεί να βασιστεί σε ευχές. Χρειάζεται σχέδιο.
Από την αποσπασματική πολιτική στο εθνικό όραμα
Το μεγαλύτερο λάθος του παρελθόντος ήταν η έλλειψη συνέχειας.
Κάθε αλλαγή κυβέρνησης σήμαινε επανεκκίνηση ή εγκατάλειψη.
Το μέλλον απαιτεί:
-
εθνική στρατηγική
-
διακομματική συναίνεση
-
μακροπρόθεσμο σχεδιασμό
Ο σχολικός αθλητισμός δεν είναι πολιτικό εργαλείο. Είναι κοινωνικό κεφάλαιο.
Τι πρέπει να είναι τα νέα αθλητικά σχολεία
Όχι ελίτ.
Όχι “φυτώρια πρωταθλητών” μόνο.
Αλλά:
-
σχολεία ανοιχτά σε όλα τα παιδιά με κλίση στον αθλητισμό
-
με ισορροπία μάθησης και άσκησης
-
με έμφαση στην υγεία, όχι μόνο στην επίδοση
Η βάση προηγείται της κορυφής.
Πρόταση 1: Περιφερειακό δίκτυο αθλητικών σχολείων
Κάθε Περιφέρεια πρέπει να διαθέτει τουλάχιστον ένα αθλητικό σχολείο.
Έτσι:
-
μειώνονται γεωγραφικές ανισότητες
-
αποσυμφορούνται τα μεγάλα αστικά κέντρα
-
ενεργοποιείται η περιφέρεια
Πρόταση 2: Ενισχυμένος ρόλος της Φυσικής Αγωγής
Η Φυσική Αγωγή:
-
δεν μπορεί να είναι συμπληρωματική
-
πρέπει να αναβαθμιστεί σε βασικό πυλώνα
Με:
-
περισσότερες ώρες
-
καλύτερες υποδομές
-
συνεχή επιμόρφωση εκπαιδευτικών
Πρόταση 3: Συνεργασία, όχι ανταγωνισμός
Τα αθλητικά σχολεία πρέπει να συνεργάζονται με:
-
αθλητικούς συλλόγους
-
ομοσπονδίες
-
πανεπιστημιακά τμήματα
Το σχολείο δεν αντικαθιστά τον σύλλογο.
Συμπληρώνει το οικοσύστημα.
Πρόταση 4: Υγεία και ψυχική ισορροπία στο επίκεντρο
Κάθε πρόγραμμα πρέπει να περιλαμβάνει:
-
πρόληψη τραυματισμών
-
διατροφική αγωγή
-
ψυχολογική υποστήριξη
Χωρίς αυτά, δεν υπάρχει βιώσιμη ανάπτυξη.
Πρόταση 5: Αξιολόγηση με ανθρώπινα κριτήρια
Η επιτυχία ενός αθλητικού σχολείου δεν μετριέται μόνο σε μετάλλια.
Μετριέται:
-
στη σχολική συνέπεια
-
στη μείωση εγκατάλειψης
-
στην ψυχική και σωματική υγεία
Το στοίχημα του αύριο
Το μέλλον του σχολικού αθλητισμού δεν θα κριθεί από ένα νόμο.
Θα κριθεί από τη βούληση να στηριχθεί στην πράξη.
Τα αθλητικά σχολεία μπορούν να γίνουν:
-
μοχλός υγείας
-
εργαλείο ισότητας
-
επένδυση στο ανθρώπινο δυναμικό
Αρκεί να πάψουμε να τα βλέπουμε ως “κόστος”.
Συμπέρασμα
Η Ελλάδα έχει ιστορία, ταλέντο και ανάγκη.
Αυτό που της λείπει είναι η απόφαση.
Το μέλλον του σχολικού αθλητισμού μπορεί να είναι φωτεινό.
Αρκεί να το σχεδιάσουμε σωστά.